به پیوست...
در مورد
مطلب دیروز یه توضیح کوچولو بدک نیست. امیدوارم که نتیجه نگیرین همه
ایرانی ها بد و بی وجدان هستن... طبیعیه که آدما متعلق به هر فرهنگ و
سرزمینی که باشن، طیف های گوناگون شخصیتی دارن. همه آن چه که دیروز نوشتم
به قصد هشدار دادن به کسانی بود که ساده دلانه به اطرافیان شون اعتماد می
کنن و از اون جایی که جامعه ایرانی های خارج از کشور محدودتر و کوچک تره،
لاجرم حق انتخاب شما هم برای پیدا کردن دوستان قابل اعتماد کمتر خواهد
بود.
ضمن این
که شاید به دلیل همه محدودیت ها و مشکلاتی که ما با خودمون از داخل کشور
به خارج آوردیم، درگیری های شخصیتی و مشکلات روحی عدیده ای رو با خودمون
یدک می کشیم. شما کمتر می بینید که دیگر جماعت های رنگ به رنگ دور و برتون
با هم درگیری یا مشکلی داشته باشن. حتما متوجه هستین که -به فرض- اگر یک
نفر از چینی ها دچار مشکلی بشه، دوستان یا هموطن هاش چه طور حمایتش می
کنن.... اما صادقانه قضاوت کنین، در چند درصد موارد ما ایرانی ها قدمی
برای کمک کردن به همدیگه بر می داریم؟
از یک ماه
پیش تا به حال من در اتاقی از یک خانه دانشجویی همراه با دو دختر ایرانی
دیگه زندگی می کنم که جز اختلاف سلیقه های عادی، که طبیعی است و مشکل به
حساب نمی آد، هیچ اختلاف و درگیریی با هم نداشتیم. بنابراین حتما آدم های
درست و خوب هم پیدا می شن.
مطلب را به بالاترین بفرستید:
|
+| نوشته شده توسط ندا در دوشنبه 15 آبان1385 و ساعت 8:36 |
