از ماست که بر ماست

این جا هستم تا یک بحث نه چندان مربوط به این وبلاگ رو خاتمه بدم. آقایان اهورا و رهرو ممنون از تلاش خستگی ناپذیر شما، اما خواهش می کنم دیگه ادامه ندین.

اون روزی که نوشتم حدس می زنم نتیجه این بحث ها چه خواهد بود، این سرانجام رو پیش بینی کرده بودم اما باز هم با کمی خوش خیالی، خواستم صبر کنم تا شاید غیر از این اتفاق بیفته... من نه از فلسفه اطلاعی دارم و نه از مباحث فلسفی خوشم میاد اما ماجرایی شروع شده بود که فکر کردم اگر آزاد بگذارم که روال طبیعی شو ادامه بده، در نهایت به جایی ختم می شه که به درد من هم می خوره... چه اشکالی داره، شما از فضای وبلاگ من استفاده کردین تا موضوعات نامربوطی رو به بحث بذارین، منم از مباحثه شما استفاده می کنم که حرف خودمو بزنم. عادلانه است، مگه نه؟

کاش یک بار دیگه باز هم مطلبی رو که من نوشته بودم بخونین و بعد سری به کامنت های مطلب قبلی بزنین. اگر ارتباط منطقی ای بین کامنت های آقایان اهورا و رهرو با مطلب من پیدا کردین، من رو هم بی خبر نذارین.

این که آدمای کتاب خونده مطلعی باشیم، خیلی عالیه. اما این که فقط کتاب خونده باشیم و یک سری واژگان قلنبه سلنبه رو به خاطر سپرده باشیم تا در اولین فرصت ممکن به جای دانسته هامون به رخ بکشیم، اصلا خوشایند نیست. این که به فرض، دانشی داشته باشیم، اما جای ارائه اون رو ندونیم هم عین نادانی است.

خیلی وقته که اظهار فضل کردن در هر زمینه ای خیلی باب شده، یه جورایی مد روزه و از اون جا که تعداد دانشمندان هوشمند هم روز به روز رو به افزایش غیرقابل کنترلی می رود، بیم این هست که دچار انفجار نیروی دانشمند در سطح کشور اسلامی بشویم فلذا پیشنهاد می کنم علاوه بر تمامی تست های قبل از ازدواج، تست احتمال تولد نوزاد دانشمند هم به تست هایی مثل هموفیلی و از این دست، اضافه شود. یعنی اگر ممکن است فرزند زوج آتی، دانشمند از آب در بیاید، بهتر است قانونی برای منع ازدواج آن دو وضع شود.

به این ترتیب از تولد دانشمندان جدید که جامعه دیگر گنجایش پذیرش اون ها رو نداره جلوگیری می شه و هیچ دانشمند بزرگی، ناچار نخواهد بود که صرفا به دلیل کمبود امکانات،برای اثبات دانسته هاش به هر در نامربوطی بکوبه.

ضمنا بد نیست که برای ایرانی جماعت، یک دوره فشرده آداب و ادبیات اجتماعی هم برگزار بشه تا کمی با قواعد ابتدایی اون آشنا بشیم. البته می دونم که زیادیش دل همه رو می زنه اما گاه گداری ادبیات با ادب بدک نیست... هر چی نباشه، تنوع که هست.

خلاصه ماجرا، همون طور که در پست های قبلی نوشتم، هموطنان دلسوز و پراهتمام ایرانی، تمام این توشه تاریخی رو با خودشون به اقصی نقاط دنیا حمل کردن تا صرفا محملی باشن برای انتقال فرهنگ کهن و تمدن راستین ایران زمین، بی هیچ چشمداشتی! خسته نباشید، خدا قوت! اما با نهایت شرمندگی، این مکان تا اطلاع ثانوی از ارائه خدمات به دوستان دانشمند معذور می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر هیچ تماسی حاصل نفرمایید...

امضا : مدیریت وبلاگ رونوشت برابر اصل!

|+| نوشته شده توسط ندا در دوشنبه 22 آبان1385 و ساعت 15:47 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS