روزهای آغازین

روز خروج شما از ایران،می تونه یکی از به یاد ماندنی ترین روزهای زندگی تون باشه. روزی سرشار از دلهره و دلواپسی توأم با بارقه های امیدی به آینده. و البته هیچ کس نمی تونه فرداها رو پیش بینی کنه. می تونیم امیدوار باشیم که شاید روزهای بهتری در انتظارمون باشن. پس حالا که تصمیم گرفتین یک تغییر اساسی تو زندگی تون به وجود بیارین، درون تون رو لبریز از انرژی مثبت کنین. خوش بینانه قدم به دنیای جدید بذارین و سعی کنین نیمه پر لیوان رو ببینین.

روز سفر، شما تنها کسی نیستین که دچار دلشوره و نگرانی هستین. بسیاری از همسفرهای شما هم همین حال رو دارن. اگر با ایران ایر سفر می کنین، سفر شما تا مالزی حدود هشت ساعت طول خواهد کشید. سعی کنین برای طول سفر، مجله، کتاب یا موسیقی مورد علاقه تون رو همراه داشته باشین. هر کدوم این ها علاوه بر این که مدتی از وقت شما رو پر خواهند کرد، می تونن کمی هم به شما آرامش بدن.

مطمئنا در طول سفر، دوستانی خواهید یافت که در وهله اول تصور می کنید اطلاعاتشون از دنیای جدید خیلی بیشتر از شماست. ممکنه این طور هم باشه. اما پیشنهاد می کنم خیلی هم به این اطلاعات استناد نکنین. فراموش نکنین که ذهن و توانایی و توقع آدم ها نسبت به همدیگه، درجات متفاوتی داره. بنابراین حرفا و توصیه ها رو فقط بشنوین و یه گوشه ذهن به خاطر بسپرین اما سعی کنین که تحت تاثیرشون قرار نگیرین و اظهارات یک فرد غریبه براتون حجت نباشه. اجازه بدین خودتون با مسائل برخورد کنین و درستی یا نادرستی اون ها رو متوجه بشین.

از فرودگاه مهرآباد که به آسمان اوج گرفتین، طبق معمول ردیفی ناهماهنگ و آشفته از ساختمان ها و خیابان ها با فیلتر خاکستری و دودآلود آسمان، یکی از آخرین تصاویر شما از ایران است. اندکی بعد در میان دو آبی بی انتها، آسمان و اقیانوس، شناور خواهید بود. تا چشم کار می کنه، زیر پا آب است و آب. و اما اولین تصویر شما از مالزی، اگر که ابرهای متراکم تیره اجازه بدهند، سرزمینی سرسبز است با خطوطی منظم از ردیف ساختمان ها و خیابان ها. تصویری دلپذیر که شاید بسیاری از دلشوره سفر رو از ذهن تون پاک کنه.

فرودگاه KLIA مالزی، شاید تصویر جذاب و جالب بعدی باشه براتون. تصور چنین فرودگاه مدرن و منظمی، این گوشه دنیا که هنوز جهان سوم ادامه داره، برای من یکی غبطه برانگیز بود. این جا شما مشکلی نخواهید داشت. همه کارها بر اساس یک نظم پیش بینی شده انجام می شن. نگران نباشید، کارکنان فرودگاه کارشون رو خوب بلدن و حوصله و خوش رویی شون، باز هم به شما آرامش خواهد داد.

احتمالا به محض خروج از هواپیما، رطوبت بیش از اندازه هوا رو متوجه شدین و بوی جدید یک مکان جدید... نگران گرما و رطوبت نباشین که به زودی، ظرف چند هفته، بدن شما خودش رو با آب و هوای جدید تطبیق می ده. اما توصیه ای که دارم اینه که حتما زمانی که احساس گرمای زیادی می کنین، سعی کنین تا می تونین مایعات بنوشین.

شاید یکی از مواردی که توجه خیلی از ایرانی ها رو جلب می کنه، ظاهر و چهره مالایی ها باشه. نژاد مالایی در کل نژاد زیبایی نیست، حتی شاید با متر و معیارهای ایرانی بتونیم بگیم که نژاد زشتی است ولی فراموش نکنین که معیار زیبایی و جذابیت از هر گوشه به گوشه دیگر دنیا فرق می کنه.لطفا در مورد این آدم های ریزه ی خوش روی صبور، زود تصمیم نگیرین. فرصت بدین که درون شون رو هم ببینین. مطمئنم به زودی دوستان مالایی زیادی خواهید داشت که اگر چند روز ازشون خبر نداشته باشین دلتنگ شون می شین.

شاید ناخوشایندترین چیزی که باهاش برخورد خواهید داشت،مجموعه ای از بوهای ناخوشایندی است که حوالی رستوران ها و غذافروشی ها، شدت بیشتری هم خواهد داشت. این بوی ناخوشایند، برای مالایی ها بسیار اشتهاآور است، بنابراین رعایت حال میزبان مهربان تون رو بکنید و سعی کنید به جای در هم کشیدن چهره و اظهار انزجار از این بوها، چند ثانیه ای با دهان نفس بکشین تا از محدوده بدبوی اغذیه فروشی عبور کنین.!!!خیال تون هم راحت باشه که کم کم شامه تون از این بوها پر می شه و کمتر اذیت خواهید شد.

در مورد پشه های مالزی، هم من قبلا کمی نوشته ام و هم بعضی از دوستان ساکن مالزی نکاتی رو گوشزد کردن اما شاید بد نباشه اگر یک بار دیگه هم به این مطلب اشاره کنم. پشه ها در فصول پرباران و مرطوب تر بیشتر هستند. پس بهتره به نحوی از خودتون محافظت کنین. اول از همه بهتره برای پنجره های محل اقامت تون به فکر توری باشین. در ثانی یک اسپری حشره کش دم دست تون باشه برای مبادا! احتمالا راجع به دنگی چیزهایی شنیدین و اگر در موردش چیزی نمی دونین توصیه می کنم حتما مطالبی رو در مورد این پشه خاص جستجو کنین. در وبلاگ بعضی از مالزی نویس ها، توضیحات مفصلی در مورد پشه دنگی وجود داره که می تونه کمک خوبی باشه.در عین حال شما می تونین ازاسپری ها، لوسیون ها و پمادهای ضدگزیدگی هم استفاده کنین. نوع اول این محصولات ضدگزیدگی، که باید روی سطح پوست، استفاده بشن، باعث می شن که تا یکی دو ساعت از گزیده شدن توسط حشرات مصون بمونین. بعد از این مدت باید مجددا اونا رو تمدید کنین.البته بعضی از این محصولات، بوی ناخوشایندی دارن که باید تحملش کنین. نوع دوم هم که شاید مشهورترین شون در ایران، پماد کالامین باشه، برای بعد از حادثه است!!! یعنی چنانچه بالاخره با همه این ترفندها باز هم گزیده شدین، به دفعات بر روی موضع گزیده شده مقداری از این پماد رو بمالید تا خارش و التهاب اون رو تسکین بده.

امیدوارم که این توصیه های کوچیک بتونه کمی به شما کمک کنه تا روزهای اول رو به خوبی پشت سر بذارین. می دونم که خیلی زود قلق همه چیز دست تون می آد. براتون روزهای خوب و موفقی رو آرزو می کنم.

--------------------------------------------------------------------------------------------

در بخش کامنت های پست قبلی، تشکر مختصری کردم از دوستای خوبی که سر زده بودن این جا و اظهار لطف شون کلی حالم رو بهتر کرد. اما فکر کردم شاید بعضی از این دوستای مهربون، دوباره به کامنت های قبلی سر نزنن.بنابراین عین همون متن رو این جا هم آوردم:

سلام به همگی
ممنونم از محبت همه مهربونایی که لطف شون شامل حالم شده. می دونم که این حال و احوال طبیعی است. می دونم که ربطی نداره که من کجا باشم... دلیل اصلیش همون دوری از خانه و خانواده است و می دونم که بعد از یک دوره، باز هم همون آدم قبلی می شم. جای نگرانی نیست. باز هم از همه تون متشکرم. امیدوارم که فرصت کنم و تک به تک بیام سراغ تون و تشکر کنم. اما تا اون وقت لطفا همین کوچولو رو از من قبول کنین.
خوب باشین و خوشحال و سلامت.

 

|+| نوشته شده توسط ندا در دوشنبه 3 اردیبهشت1386 و ساعت 7:16 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS