واقعا
متأسفم که در نهایت مجبور شدم بخش نظرات خوانندگان رو منوط به تأیید کنم
علیرغم این که با وجود توصیه بسیاری از دوستانم تا به امروز دوست نداشتم
که چنین روشی رو پیش بگیرم. امروز هم به هیچ عنوان از این مسئله راضی
نیستم اما انگار ما هنوز چیزی در مورد حد و حدود،مرزها یا حریم ها نمی
دونیم و بی پروا به خودمون اجازه هر نوع اهانت و زیاده گویی یا شوخی های
سخیف و بی معنا رو می دیم و اصلا هم فکر نمی کنیم با این رفتار نادرست حق
و حقوق دیگران رو نادیده می گیریم. از همه خوانندگان محترمی که به دلیل
نامحترمی بعضی دیگر، مجبورم که نظرات اون ها رو هم بعد از تأیید، نمایش
بدم، معذرت می خوام.
و یه
آرزوی غیرممکن دارم: آرزو می کنم که سرانجام یک روزی، فقط کمی ازاین همه
فرهنگ و تمدن غنی هزاران ساله آریایی که مدام بهش آویزون می شیم و پزش رو
می دیم، در زندگی روزمره ما ایرانی های مدعی فرهنگ،نمایان بشه... زهی خیال
باطل!
مطلب را به بالاترین بفرستید:
|
+| نوشته شده توسط ندا در سه شنبه 4 اردیبهشت1386 و ساعت 13:36 |
