تشکر

این پست کوچولو می خواد از همه کسانی که ظرف این مدت کوتاه به رونوشت برابر اصل سر زدن که بعضی ها محبت و لطف شون و برخی ها ناسزا و دشنام شون نصیب من شد، تشکر کنه. واکنش همه این مهربانان و نامهربانان برام جالب بود. این که به صرف شرکت تو یه مسابقه خیلی کوچیک که کلا دو تا و نصفی شرکت کننده داشته، این همه بازدید وبلاگم بالا رفت و این همه کامنت زشت و زیبا دریافت کردم، شاید در هیچ شرایط دیگری قابل تجربه نبود.من از هر دو دسته ممنونم، که حمایت یک عده برام خوشایند بود و شرارت عده ای دیگه که ظاهرا غیر از کلمات ناخوشایند رکیک فرهنگ لغت دیگری ندارن، مشوقم شد.... این برخوردها به من نشون داد که رونوشت به خوبی دیده شده و خوانندگانش در برابر مطالبش بی تفاوت نیستن. فحاشی و اهانت واکنشی است که از سر ناچاری اتفاق می افته، وقتی که هیچ شیوه دیگری موثر نیست.... این توهین ها جدی بودن مطالب رونوشت رو تایید کردن، ممنونم ازشون. اگرچه هیچ کدومشون رو تایید نکردم ، چرا که اکثرا از ادبیات بسیار زشتی استفاده کرده بودند وگرنه با نظر مخالف، مخالفتی ندارم.

و اما یه توضیح رو هم لازم می دونم در مورد دوستانی که مخالف بودن با شرکت من در مسابقه ایران مالزی. من هم مثل خیلی های دیگه با بعضی از سیاست های این شرکت موافق نیستم. من هم دلم می خواست یه خاطره کاملا شفاف و بی کدورت از این دوستان در ذهنم باقی می موند... اما زندگی یه چیزای دیگه هم به من یاد داده. زندگی یادم داده با قهر و کدورت و خط زدن آدم ها، تغییر به وجود نمی آد. زندگی یادم داده برای تغییر اوضاع باید کمی تلاش کرد، نه این که صورت مساله رو پاک کرد. من تو همین مدت کوتاه کلی بدو بیراه داشتم که دستم با ایران مالزی تو یه کاسه است و از این قبیل.نمی دونم چی باعث شده که چنین تصوری به وجود بیاد، اما به هر حال برای صاحبان چنین افکاری متاسفم. این هم بخشی از شیوه سنتی تفکر ایرانی است. حالا که فرصت مختصر درد دلی پیش اومده به بهانه این بازی، دلم می خواد از مسئولان این شرکت خواهش کنم تا به بهترین شکل از وضع زندگی و تحصیل در مالزی مطلع باشند تا در دادن اطلاعات دقیق و واقعی به مراجعان شون دچار سهل انگاری نشن. این درست که ایران مالزی شرکتی است که مبنای اقتصادی داره، اما به جرات می گم مطمئنم صداقت بیشتر و اطلاعات دقیق تر، به رشد سوددهی این شرکت کمک بیشتری خواهد کرد. وقتی صحبت از سرنوشت بچه های مردم می شه، هیچ نیرویی بیشتر از جلب اعتماد خانواده ها موثر نیست.

فارق از آمار و ارقام واقعی و غیرواقعی، رای های ثبت شده و ثبت نشده و شیوه رقابت سالم و ناسالم، برای من به یادموندنی ترین تجربه این بازی این بود که همیشه هم انسان بودن، آدم بودن، آسون نیست. یا شاید بعضی ها بلد نیستن یا کسی یادشون نداده که چطور باید انسان باشن و انسانی رفتار کنن. به برنده بازی مون تبریک می گم و امیدوارم که این نوجوان حالا دیگه تشویق شده باشه و آماده باشه برای رقابت های بزرگ تر و جدی تر، اما به شیوه ای متفاوت از شیوه این بار. به بازیکن دیگری هم که نمی دونم چرا کامنت دوستانه من رو دوست نداشت و حذفش کرد، تبریک می گم که این یکی رو دوست می دارم به واقع و از خیلی وقت پیش به مطالبش سر می زدم، نه به واسطه اطلاع رسانی اش که به حکم یه حس و نگاه مشترک شاید. و برای بازیکن تازه نفس هم آرزوی روزای پربار اما آروم و صبور دارم....

همه مهربانان، ممنون که آمدین و بودین و هستین.... بمونین تا همیشه!

--------------------------------------------------------------------------------------------

*پیوست: راستش دلم می خواد بدونین که از روز اول به نیت دریافت جایزه در این رقابت شرکت نکرده بودم بنابراین الآن هم قصد دریافت جایزه رو ندارم که بهترین جایزه رو از دوستان همراه و خوبم گرفتم به قدر کفایت.ممنون از برگزارکننده مسابقه و به امید این که این اولین برنامه، برای اونا هم تجربه خوبی باشه و مسابقات بعدیی اگر در راه هست عادلانه تر و سنجیده تر برگزار بشه تا نتیجه چنین رقابت هایی اطلاع رسانی بیشتر و دقیق تر باشه به کسانی که دنبال دریافت اطلاعات صحیح، قابل اعتماد و کامل هستند.

|+| نوشته شده توسط ندا در چهارشنبه 2 خرداد1386 و ساعت 16:55 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS