KBU International College یا یک پست خیلی خیلی طولانی

بالاخره امتحانات میان ترم تموم شدن و از طرف دیگه یه سری اتفاقای خوب هم افتاده، که هر دوی این ها روی هم یعنی یک استراحت لذت بخش در تعطیلات آخر هفته و فرصت مناسبی برای عملی کردن قولی که از چند وقت پیش دادم و نوشتن مطلبی در مورد کی بی یو.

KBU کالج کوچکی است که در یکی از بهترین مناطق مالزی به نام Bandar Utama (بندر اوتاما) که خود بخشی از Damansara (دامن سرا) است، قرار دارد. بندر اوتاما منطقه ای تمیز و ساکت و گران قیمت است که بیشتر ساکنان آن را چینی- مالایی ها تشکیل می دهند و بر خلاف اسمش نه بندر است و نه حتی به آب نزدیک. اگر اشتباه نکنم و درست یادم مونده باشه، بندر به معنای شهر است. ردیف خانه های ویلایی بزرگ و هم شکل و برج های شیک این ناحیه، برای هر تازه وارد، تصویر خوشایندی است. از این منطقه تا مرکز کوالالامپور، حدود یک ربع تا بیست دقیقه رانندگی فاصله است و کرایه تاکسی آن در حدود پانزده رینگیت. درست آن سوی خیابان، تقریبا رو به روی کالج، مرکز خرید جمع و جوری به نام Centrepoint قرار دارد که بیشترین فعالیت آن رستوران و کافی شاپ است. از starbucks, Secret Recipe,Manhatan Fish Market تا رستوران چینی Dragon هر کدام شعبه قابل قبول و خوبی در این مرکز خرید دارند. کمی آن طرف تر، رستوران یا بهتر است بگویم اغذیه فروشی هندی Banana Leaf که در بین ایرانی ها به چرکو شهرت پیدا کرده، کسب و کار پررونق خودش را دارد. حالا که صحبت از چرکو شد، پیشنهاد می کنم اگر گذارتان آن طرف افتاد، حتما آب هندونه های محشرش رو امتحان کنید و البته روتی های این رستوران هندی هم در مقایسه با بسیاری از هم کیشان خودش، بسیار خوشمزه هستن.علاوه بر این ها، سوپرمارکت بزرگ Green way و سوپر بیست و چهار ساعته Seven Eleven خود نعمت های بزرگی هستند که تمام نیازهای شما به مواد غذایی و حتی بیش از اون رو برآورده می کنن. کلینیک، داروخانه، صرافی، بانک، عکاسی، نانوایی، چند بوتیک، کتابفروشی و سایر امکانات همگی در این مرکز قابل دسترسی هستند. خوابگاه کی بی یو، در طبقات بالای همین مرکز خرید قرار دارد و این بدان معناست که فاصله شما تا همه این امکانات فقط چند دقیقه خواهد بود. فست فود بیست و چهار ساعته مک دونالد هم چسبیده به همین مرکز خرید است که مطمئنم اگر دانشجوی کی بی یو بشوید، پاتوق شما خواهد بود. از این جا تا مرکز خرید بسیار بزرگ One Utama (وان اوتاما) که قبلا در بخش مراکز خرید مالزی درباره اش نوشته ام، با تاکسی تنها پنج دقیقه فاصله دارید و کرایه آن هم در حدود سه رینگیت می شود.

ساختمان شش طبقه و سفید و سرخ کالج، چندان بزرگ نیست.شاید حتی در بدو ورود، شما را به یاد مدرسه تان بیندازد. طبقات اول و دوم این ساختمان به امور اداری اختصاص دارند. در طبقه سوم، تریا، سالن اجتماعات، بخش رسیدگی به امور دانشجویان یا همان Student Service و گالری قرار گرفته اند. در طبقه پنجم کتابخانه و مرکز کامپیوتر و اینترنت قرار دارند( بر اساس اعتقادات چینی ها عدد چهار بدیمن و به معنای مرگ است. بنابراین شما تقریبا هیچ وقت این جا با این عدد مواجه نخواهید شد. به همین دلیل طبقه چهارم نامش را به پنجم تغییر داده است!! و این طوری است که یک ساختمان شش طبقه، یک طبقه ارتقا می یابد!).طبقات ششم و هفتم هم همگی صرفا به کلاس ها اختصاص یافته اند. البته تعدادی از کلاس ها هم در طبقات سوم و پنجم( همان چهارم خودمان) قرار گرفته اند.

این روزها به یمن تلاش شبانه روزی یکی از موسسات اعزام دانشجو در ایران، کالج بین المللی کی بی یو، تبدیل شده است به پرشین کالج کی بی یو. هر طرف که سر بچرخانید، هم وطنان غیور ایرانی در آن سمت و سو، حضور پرشوری دارند. راستش من که هنوز متوجه نشده ام این موسسه چه سودی از معرفی این کالج به ایرانی ها می برد، که از معرفی کالج ها و دانشگاه های معتبرتر مالزی نمی برد. به هر حال که مسئولان این شرکت، هزینه فعالیت شون رو از دانشجو می گیرند و از طرف کالج یا دانشگاه هم که پورسانت دریافت می کنند... خدا داند!

کی بی یو، علی الظاهر در رشته های الکترونیک و هنر شناخته شده تر است. اما بیشتر دانشجویان ایرانی که در کی بی یو هستند، به قصد یادگیری زبان در دوره های فشرده آن، به آن جا آمده اند.دوره زبان فشرده در کی بی یو، چهار ترم سه ماهه است که به دوره های زیر تقسیم می شود:

Lower Basic,Higher Basic,Intermediate, Advanced

در بدو ورود از شما امتحان تعیین سطح گرفته می شود و بنا بر نمره اکتسابی، سطح شما مشخص خواهد شد. این امتحان شامل پاسخ دادن به سوالات چهار جوابی گرامر و Listening و درک مطلب است به علاوه نوشتن یک Essay و خیلی امتحان ساده ای نیست.

تا همین چند ماه پیش، هنوز کیفیت دوره های زبان این کالج خوب بود. کما این که من یک سال پیش تقریبا از صفر شروع کردم و ظرف مدت نه ماه، پیشرفت قابل قبولی داشتم. اما متاسفانه به دلایل مختلف کیفیت این دوره ها افت کرده است. یکی از مسائل مهم کمبود استاد است که کی بی یو به طور جدی با این مشکل رو به روست. یک سال پیش، هر یک از عناوین درس ها، در هر دوره، استاد مربوط به خودش را داشت و خود این مساله باعث تنوع در شیوه تدریس می شد. از طرفی استادها تقریبا همگی باسابقه و مسلط و باسواد بودند و تقریبا همگی تجربه چند سال زندگی در یکی از کشورهای انگلیسی زبان را داشتند. به دلایل متفاوت و از جمله سوء مدیریت کی بی یو، این استادها یکی یکی، آن جا را ترک کردند. تدریس تمام عناوین در هر ترم به عهده تنها یک استاد گذاشته شد و استادهای جدید هیچ کدام به سطح کیفی قدیمی ها نرسیدند و میزان نارضایتی دانشجوها زیاد شد. در طول ترم گذشته، استاد دوره Advanced دخترک جوان تازه فارغ التحصیلی بود که این دوره اولین تجربه تدریس او به حساب می آمد و شاگردانش از کلاس ها به شدت ناخرسند بودند.

یک سال پیش هنوز تعداد دانشجوهای ایرانی این قدر زیاد نشده بود، در دوره اول شاید هفت- هشت ایرانی بودیم در یک کلاس که به تدریج این تعداد کم تر هم شد. اما در طول ترم گذشته، در دوره Lower Basic فقط سه - چهار غیرایرانی در کلاس بوده اند و مابقی همگی به زبان شیرین فارسی تکلم می کرده اند. به نظر من این می تواند یک اشکال بسیار جدی و مهم قلمداد شود. وقتی که شما برای انجام تکالیف یا هر امر دیگری، اجباری به استفاده از زبان انگلیسی نداشته باشید، خود به خود میزان پیشرفت شما افت قابل توجهی خواهد داشت. حال آن که وقتی مجبور باشید برای انجام کارهای گروهی،برقراری ارتباط یا رساندن منظورتان به انگلیسی متوسل شوید، خود به خود پیشرفت سریع تری خواهید داشت.علاوه بر این، تعداد زیاد دانشجوها و تعداد کم مدرسین، میزان این افت را بیشتر خواهند کرد، چرا که از مجموع فرصت استاد و کلاس، میزان بسیار اندکی سهم هر دانشجو خواهد بود.

به موازات رشد کمی دانشجوها، کیفیت رسیدگی به مشکلات و امور آنان به شدت دچار مشکل شده است. تعداد کم کارمندان یا حضور کارمندان تازه کار و بی تجربه و حجم بالای کار، باعث این افت شدید است. در حالی که یک سال پیش، مشکلات به محض مطرح شدن، برطرف می شدند.

در حال حاضر،مدیریت کی بی یو، تمام تمرکزش را بر روی جذب تعداد بیشتر دانشجو متمرکز کرده است تا شاید از رتبه کالج به کالج یونیورسیتی ارتقا پیدا کند. به همین جهت، چندان به کیفیت آموزشی و خدماتی اعتنایی ندارد.این روزها، برعکس پیشنهاد نماینده محترم اعزام دانشجو به مالزی در یک ماه(به قول یکی از خوانندگان وبلاگ)، من کی بی یو را دست کم برای یادگیری زبان پیشنهاد نمی کنم.

اما در نهایت این زاویه دید من است و ممکن است دیگرانی هم باشند که نظری کاملا متفاوت با من داشته باشند. قبل از هر اقدامی خوب تحقیق کنید. حالا که با صرف هزینه و وقت، قصد خروج از کشور را دارید، دست کم به دنبال کسب نتیجه بهتر باشید.

و باز هم خواهش می کنم صرفا به دلیل اظهار نظر نمایندگان شرکت های اعزام دانشجو، نه به اعتبار دانشگاهی شک کنید و نه به بی اعتباری آن اعتماد. کمی صرف وقت و جستجو در اینترنت و تماس با دانشجوهای قدیمی تر می تواند راهگشای مناسب تر و مطمئن تری باشد.

سعی کردم در این پست که خیلی هم طولانی شد، همه جوانب مثبت و منفی را باهم مطرح کنم. امیدوارم که موفق بوده باشم. و خدا رو شکر که بالاخره من به قولم عمل کردم. راستش را بخواهید این سومین باری است که از دیشب تا به حال این مطلب را تایپ کرده ام، اما در نهایت قصاوت، دو بار قبلی، پرید. این یکی رو کپی می کنم و امیدوارم دیگه اون اتفاق تکرار نشه.برای دیدن چند تا از عکس های کی بی یو هم این جا کلیک کنید.

این هم لینک سایت KBU International College

|+| نوشته شده توسط ندا در یکشنبه 1 مهر1386 و ساعت 11:33 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS