یک- دوستی می گه حتی وب هم وقتی ایرانیزه می شه عواقب بدی داره و دارم کم کم به این نتیجه می رسم که مسلما حق با اونه.
دو-
در شرایط عادی همه سعی می کنن رفتاری محترمانه و همه پسند داشته باشن اما
به محض این که این تعادل کمی ناموزون می شه، بعضی ها توان دو دستی چسبیدن
ماسک آدم خوبه شون رو از دست می دن و با تلاطم امواج جدید ناشناخته، آن
روی بی رنگ و لعاب سکه را به نمایش می گذارند.
سه- بعد از تعادل دوباره، با خیال راحت می شه به بعضی های دیگه که این امواج نتونستن هیچ جوری تکونشون بدن اعتماد کرد.
چهار- بعضی ها برای پس زدن ماسک شون نیازی به توفان و زلزله ندارن، یک نسیم گذارا هم پته شون رو به آب می ده.
پنج-
و خداوند کمبود های روحی و گره های روانی تمام بندگانش رو برطرف کنه که
برای بعضی از این بندگان در به در هیچ راه دیگری غیر از کرم پروردگار نمی
توان متصور بود.
شش-
سند این دنیا به نام هیچ کدام ما قباله نشده که تصور کنیم دیگران در
مالکیت محرز و مسلم ما تصرف عدوانی کردن و بنابراین باید دیگران را حذف
کرد یا ندیده گرفت.
هفت- شک ندارم که درخت هر چه بارش بیشتره، سرش افتاده تره.
|
+| نوشته شده توسط ندا در یکشنبه 13 آبان1386 و ساعت 22:27 |
