خیلی با تاخیر این جام اما واقعا هیچ به من ربطی نداشت. چند بار نوشتم و پست نشد. بعد چند روزی اینترنت نداشتم... و حالا هم با کلی امید و آرزو دارم می نویسم و شمع نذر کردم که این دفعه دیگه دماغم نسوزه!!!

دلم می خواد اول از همه، به اونایی که دارن در مورد اومدن به مالزی تحقیق می کنن بگم خوب فکراشونو بکنن. قرار نیست این جا معجزه ای اتفاق بیفته. اما شرایطی فراهمه که در صورتی که تلاش کنین می تونین ازش بهره مناسب ببرین.

خیلی از ایرانی هایی که این جا هستن، حتی دقیقا نمی دونن برای چی اومدن؟ اینا همونایی هستن که من می گم منتظر یک معجزه الهی هستن.

خیلی ها هم مبتلا به یک تنبلی مزمن تاریخی هستن.از عوارض این بیماری هم می شه به چند مورد اشاره کرد از جمله پرمدعایی های بی جهت، نارضایتی همیشگی که در همه شرایط ادامه داره و پرتوقعی های نابجای غیرمنطقی.

یک چیزی که نمی تونم درک کنم اینه که عده زیادی از بچه هایی که این جا دارن زبان می خونن مدام غر میزنن که ما ایران زبانمون عالی بود، ما دوره پیشرفته بودیم، این جا روششون بده، ... اما واقعیت اینه که این جا شما امتحان تعیین سطح می دین و با توجه به نمره تون، ترم تون مشخص می شه. لهجه های معلم ها اغلب خوب نیست ( اگرچه یکی از معلم های خود من لهجه خوبی داره ) و هر روز هم کلاس دارین. پشت سر هیچ کس هم هفت تیر نذاشتن که یالا باید بری مالزی زبان بخونی... این انتخاب خود شماست .

خیلی ها می گن ما ایران مثل بلبل انگلیسی حرف می زدیم اما این جا داریم پسرفت می کنیم... اما واقعا شما تو مملکت خودتون هفته ای چند کلمه انگلیسی حرف می زدین؟ این جا اما مجبورین تقریبا تمام مدت روز برای انجام هر نوع کاری از زبان انگلیسی استفاده کنین... در نتیجه هم ممکنه کلمه کم بیارین و هم ممکنه ساختار جمله هاتون تا حدی بهم بریزه.

شخصا احساس می کنم نسبت به روز اولی که اومدم مالزی هم اعتماد به نفسم موقع حرف زدن بیشتر شده و هم این که زبانم پیشرفت محسوسی داشته، خصوصا وقتی بعضی از دانشجوهای جدید رو برای انجام کاراشون همراهی می کنم، در مقایسه با اونا، بیشتر متوجه این موضوع می شم.

داشتن دوستای غیرایرانی هم یک حسن دیگه یادگیری زبان در مالزی است. این جا از ملیت های متنوعی دوستانی خواهید داشت. برای ارتباط با اونا باید انگلیسی حرف بزنین!!!

درس خوندن آسون نیست. زحمت داره و شرایط این جا هم اگرچه خوبه اما شرایط خونه خودتون نیست.

پس لطفا قبل از هر اقدامی خوب خوب فکر کنین تا مثل خیلی از ایرانی های دیگه بعد از صرف کلی هزینه و تحمل چند ماهی زندگی دانشجویی سرخورده تر از قبل با دستای درازتر از پا برنگردین ایران.