وسط این هیر و ویر پذیرش تحصیلی گرفتن ها و اقامت مالزی و تور و گشت و گذار، فکر کردم بد نیست یه گریزی بزنم به مسئله ای که این یک ماهه، خیلی از ماها رو به وضعیت طفلکی واری انداخته.... یکی از اتفاقات ناخوشایندی که این جا بالاخره برای همه پیش میاد، دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره، حمله های ناجوانمردانه خاندان حشرات مالزی است به تک تک سلول های بی نوای شما.... تا همین امروز ، من یا دوستام هنوز ندیدیم پشه های این جا چه شکلی هستن، اما با تمام توان، وجودشون رو احساس کردیم! شما بدون این که خبر بشین، به شکل فجیعی گزیده می شین و وقتی این اتفاق افتاد، تنها کاری که از دستتون برمیاد اینه که با این حادثه ناگوار که یک هفته ای گریبانگیر شماست، برخورد خوبی داشته باشین و سعی کنین واقعیت رو بپذیرین... شما توسط یک پشه مالایی گزیده شدین و احتمالا محل گزیدگی یک هفته ای خارش سختی داره، به علاوه ممکنه احساس کنین توی ناحیه گزیده شده یک غده سرطانی با رشدی سریع پیدا شده که البته سخت در اشتباهید و این امضای پشه های مالزی است... معمولا جای گزیدگی به شدت خارش داره و متورم و قرمز رنگ می شه و این قصه یک هفته ای جزیی از برنامه زندگی تون خواهد بود... پیشنهاد می کنم اگر هنوز نیامدین این جا با خودتون قلم ها یا لوسیون های ضدگزیدگی رو بیارین. مطمئن باشین ضرر نمی کنین. پشه های نازنین مالزی، ابدا سر و صدایی راه نمی اندازن.... بی هیچ ویز ویز اعصاب خورد کنی، شرافتمندانه، وظیفه محوله شون رو انجام می دن و می رن پی کارشون... از من گفتن بود، حالا دیگه خودتون می دونین.