و سرانجام بخت و اقبال و شانس و، و غیره یاری نمودند تا امروز من باز هم چشمم به جمال بی مثال وبلاگ عقب مونده تنها مونده دور از دنیا و مافیهای خودم روشن بشه.

حالا مشکل این جاست که الان تو تریای مدرسه نشستم و میون کلی گفت و شنود و سر و صدا و آواز و دهل پیشواز رونده کریسمس، قراره حواس همیشه پرتم رو جمع کنم و چهار تا کلمه بنویسم. فکر نکنم به این سادگی ها امکان پذیر باشه.

اما یه چیزی که حتما می خوام بنویسم اینه که اینجانب برای هر گونه مشاوره تحصیلی و امور مهاجرت به مالزی و دیگر ممالک دور و نزدیک، اساسا گزینه مناسبی نیستم. بنده کمترین، خیلی هنر کنم، تو مملکت غریب،گلیم خودمو بتونم بیرون بکشم.... اگر موردی به ذهنم برسه که ممکنه به درد بقیه هم بخوره، قطعا بدون هیچ خساستی خواهم نوشت.با عرض شرمندگی بسیار، بیش از اون کمکی از دستم بر نمیاد. فلذا خواهشمند است برای کسب اطلاعات بیشتر به لینک های مجاور ! رجوع بفرمایید. دوستان دیگری، به راحتی آب خوردن، کلی اطلاعات مجانی بی منت براتون گذاشتن تو وبلاگ هاشون...

دوشنبه امتحاناتم تموم می شه. امیدوارم قضیه اینترنت هم حل بشه باز این طرفا بیام. فعلا مجال نوشتن بیش از این نیست. بعد خدمت می رسم...