یک- دوستی می گه حتی وب هم وقتی ایرانیزه می شه عواقب بدی داره و دارم کم کم به این نتیجه می رسم که مسلما حق با اونه.

دو- در شرایط عادی همه سعی می کنن رفتاری محترمانه و همه پسند داشته باشن اما به محض این که این تعادل کمی ناموزون می شه، بعضی ها توان دو دستی چسبیدن ماسک آدم خوبه شون رو از دست می دن و با تلاطم امواج جدید ناشناخته، آن روی بی رنگ و لعاب سکه را به نمایش می گذارند.

سه- بعد از تعادل دوباره، با خیال راحت می شه به بعضی های دیگه که این امواج نتونستن هیچ جوری تکونشون بدن اعتماد کرد.

چهار- بعضی ها برای پس زدن ماسک شون نیازی به توفان و زلزله ندارن، یک نسیم گذارا هم پته شون رو به آب می ده.

پنج- و خداوند کمبود های روحی و گره های روانی تمام بندگانش رو برطرف کنه که برای بعضی از این بندگان در به در هیچ راه دیگری غیر از کرم پروردگار نمی توان متصور بود.

شش- سند این دنیا به نام هیچ کدام ما قباله نشده که تصور کنیم دیگران در مالکیت محرز و مسلم ما تصرف عدوانی کردن و بنابراین باید دیگران را حذف کرد یا ندیده گرفت.

هفت- شک ندارم که درخت هر چه بارش بیشتره، سرش افتاده تره.